تبلیغات
درکنارمدرسه - با بچه های بیش فعال چگونه رفتار كنیم
تاریخ : چهارشنبه 4 آبان 1390 | 09:03 ب.ظ | نویسنده : میترا محمد قلی
كودكانی كه به ADHD مبتلایند، در تمركز حواس دچار مشكل بوده، شدیداً پرتحرك هستند. والدینی كه در ابتدای كار از این بیماری آگاهی ندارند و از دست شیطنت و ناآرامی فزاینده فرزندشان به ستوه آمده اند، او را حرف نشنو، لجباز، شیطان و بی توجه دانسته گاهی اوقات به دفعات او را تنبیه می كنند.
پدر و مادرانی كه بدانند فرزندشان به ADHD دچار است، سعی می كنند شرایطی مساعد فراهم كنند تا او بهبود یابد و تا جایی كه ممكن است به فعالیت ها و درس خواندن معمولی اش ادامه دهد. آنها می دانند كه این بیش فعالی و ناآرامی در تمام طول روز ادامه دارد و مشغول نگه داشتن او پس از اتمام مدرسه كار دشواری است .
كودكانی كه به ADHD مبتلایند، در تمركز حواس دچار مشكل بوده، شدیداً پرتحرك هستند. والدینی كه در ابتدای كار از این بیماری آگاهی ندارند و از دست شیطنت و ناآرامی فزاینده فرزندشان به ستوه آمده اند، او را حرف نشنو، لجباز، شیطان و بی توجه دانسته گاهی اوقات به دفعات او را تنبیه می كنند.
پدر و مادرانی كه بدانند فرزندشان به ADHD دچار است، سعی می كنند شرایطی مساعد فراهم كنند تا او بهبود یابد و تا جایی كه ممكن است به فعالیت ها و درس خواندن معمولی اش ادامه دهد. آنها می دانند كه این بیش فعالی و ناآرامی در تمام طول روز ادامه دارد و مشغول نگه داشتن او پس از اتمام مدرسه كار دشواری است .
اولین گام در جهت انتخاب یك سرگرمی و فعالیت مناسب برای این كودكان كه پس از مدرسه به آن مشغول شوند، پاسخ به یك پرسش كلیدی درباره ADHD است. این اختلال چه طور بر زندگی این كودك اثر گذاشته و او بیش از همه به چه چیزهایی علاقه پیدا كرده است؟ آیا این كودك ورزش را دوست دارد؟ رقابت در یك بازی گروهی را ترجیح می دهد یا این كه در همراهی با همكلاسی ها و ارتباط با آنان مشكل دارد؟ آیا او احساساتش را بر زبان می آورد یا این كه قادر به این كار نیست؟
یك مطلب به خوبی ثابت شده و آن این است كه فعالیت های فیزیكی همواره به سود مبتلایان به اختلال بیش فعالی- كم توجهی است. ورزش و تحرك انرژی اضافی كودك را تخلیه كرده، مغز را به فعالیت وامی دارد و تحریكش می نماید.
شركت در بازی ها و كارهای گروهی مهارت های اجتماعی او را تقویت می كند و پیروی از نظم و انضباط را تعلیم می دهد. زمانی پیش می آید كه كودك خجالتی است و تمایل به شركت در گروه ها و بازی های تیمی را ندارد. در این حالت بازی های انفرادی مثل دوچرخه سواری یا شنا می توانند مناسب و كمك كننده باشند.
گاهی اوقات بچه های مبتلا به ADHD دوست ندارند كه پس از مدرسه ورزش كنند یا مهارت ورزشی خاصی- چه انفرادی و چه تیمی- را بیاموزند. هنر و سرگرمی های ذهنی می توانند جای آنها را پر كنند. نقاشی كشیدن، كاردستی درست كردن یا موسیقی، فعالیت هایی هستند كه فرصت های خلاقانه ای را فراهم می كنند.
به علاوه، این كارها هم در قالب گروه های كودكان هم سال قادر به انجامند. زمانی كه كودك در جمعی هم سن و سال قرار می گیرد و به كارهای خلاق و مورد علاقه اش مشغول می گردد، توانایی برقراری ارتباطات دوستانه را پیدا می كند، ذهن و مغزش را تحریك كرده به پویایی درمی آورد و ساعاتی پربار را سپری خواهد نمود.
در كنار این فرصت ها و گزینه ها، حالتی هم هست كه با كودكی روبه رو می شویم كه به همه فعالیت های بالا بی علاقه است. او به ADHD مبتلاست و لازم است كه پس از مدرسه به كاری مشغول گردد. یك راه این است كه از او بخواهیم در انجام كارهایی ساده به ما كمك كند و مسئولیت خاصی در خانه به عهده او باشد.
نكته مهمی كه در این مقوله وجود دارد، نظارت بر پیشرفت كودك است. اگر ببینیم كه او در انجام كار خاصی مثلاً ورزش فوتبال یا نقاشی پیشرفتی ندارد، باید فعالیت دیگری را جایگزین آن نمائیم. آگاهی از محدودیت ها، توانایی ها، علاقه ها و خواست های حقیقی كودكان بیش فعال، به پدر و مادرهایشان كمك می كند تا بهتر و ساده تر از پس تعدیل و حل این مشكل برآیند

برچسب ها: با بچه های بیش فعال چگونه رفتار كنیم،

  • دانلود فیلم